Hann hugur minn er þegar hausta fer.
Hann hjartað mitt ber ennþá í brjósti sér.
Minningin munaður er, er máninn á himninum skín.
Fram streyma mín tár því ástin hún aldrei dvín.
Hann hugur minn er,
ástin kemur og fer.
Hve lengi ég beið,
en þú fórst þína leið.
Ég stari inn í tímann og sé þar ókomna tíð.
Ég einmana verð um ár og síð.
Ég trúði á elífa ást en vonin hún brást.
Enginn mér verður það sem þú varst
Hún hugur minn er,
ástin kemur og fer.
Hve lengi ég beið,
en þú fórst þína leið,
ó þína leið
ó þína leið
ó þína leið
Ég finn þú faðmar mig blítt,
hjartað slær ótt og títt.
Hve stutt er sú stund
er eigum við draumafund.
Hugur minn er
ástin kemur og fer.
Hve lengi ég beið,
en þú fórst þína leið,
ó þína leið,
ó þína leið
þú fórst þína leið.