Íslenska vísnaplatan - Snert hörpu mína

Prenta texta

Snert hörpu mina himinborna dís
svo hlusti englar Guðs í paradís.
Við götu mína fann ég fjalarstúf
og festi á hann streng og rauðan skúf.

Úr furutré sem fann ég út við sjó
ég fugla skar og líka úr smiðjumó.
Í huganum til himins oft ég svíf
og hlýt að geta sungið í því líf.

Það geta sumir siglt á læk og tjörn
og sumir verða alltaf lítil börn
en sólin gyllir sund og bláan fjörð
og sameinar með töfrum, loft og jörð.

Ég heyri í fjarska villtan vængjaþyt
um varpann leikur draumsins perluglit.
Snert hörpu mína himinborna dís
og hlustið englar Guðs í paradís